Kościół z VII wieku

Kościół z VII wieku

Kościół z 1632 roku został ufundowany przez księżnę Annę, potem przebudowany w XIX w. Jest to budowla murowana na rzucie łacińskiego krzyża, utworzonego prez prostokątny, jednonawowy korpus i prostopadłą do niego nawę poprzeczną. Zarys krzyża jest nieco zakłócony przez obiekt zakrystii, wciśnięty w narożnik między korpusem i wschodnim ramieniem transeptu. sciany sa gładko tynkowane, z zaznaczeniem boniowania na naroznikach. Widok Kościoła od strony Rowokołu Oba ramiona transeptu zwieńczone są schodkowymi szczytami. Od strony północno-zachodniej, nad głównym wejściem znajduję sie niezbyt wysoko, prostokątna wieżyczka zakończona iglicą. Tak korpus, jak i nawę poprzeczną przykrywają dwuspadowe dachy. Kościół jest najcenniejszym zabytkiem architektonicznym Smołdzina. Swiatynia została konsekrowana, jako kościół protestancki w dniu 16 października 1632 roku. W XVII wieku kościół uległ zaniedbaniu. Dlatego też w 1918 roku pruskie władze państwowe przeznaczyły na jego odbudo 430 talarów. iek XIX był okresem kilkakrotnej przebudowy. Około 1828 roku rozebrano wieżę i z uzyskanego materiału przedłużono Kościół w kierunku północno-wschodnim. Widok Kościoła od strony Rowokołu W latach 30-tych i 40-tych wybudowano chór i emproy, odnowiono obrazy oraz umieszczono je na nowo założonym suficie, zainstalowano organy, położono nową podłogę, ustawiono nowe ławki.Kolejna rozbudowa miała miejsce w 1874 roku. Do prostokątnego korpusu dobudowano dwa boczne skrzydła, które utworzyły nawę poprzeczną. Podczas przebudowy zmieniono kształt okien. Na zakończeniu nawy umieszczono małą wieżyczką pokrytą łukiem. Wokół budowli był przykościelny cmentarzyk.
Po drugiej wojnie światowej kościół objęli katolicy. Poświęcono go 21 paźdiernika 1946 roku jako kościół filialny parafii rzymsko-katolickiej w Gardnie Wielkiej pod wezwaniem Świętej Trójcy. We wnętrzu znajduje się cenny barokowy ołtarz z portretami księżnej i jej syna - Ernesta Bogusława de Croy - oraz ambona w stylu orientalnym z XVII w. Plafon pokrywają kolorowe malowidła o tematyce religijnej. Jest tu również dzwon gdański z roku 1706 oraz dwa lichtarze z herbem Gryfitów z roku 1637. Widok na ołtarz i ambonę W XVIII wieku kościół uległ zaniedbaniu. Dlatego też w 1818 roku pruskie władze państwowe przeznaczyły na jego odbu-dowę 430 talarów.
Wiek XIX był okresem kilkakrotnej przebudowy. Około 1828 roku rozebrano wieżę i z uzyskanego materiału przedłużono kościół w kierunku północno-zachodnim.
W latach 30-tych i 40-tych wybudowano chór i empory, odnowiono obrazy oraz umieszczono je na nowo założonym suficie, zainstalowano organy położono nowa podłogę, ustaw-iono nowe ławki.
Kolejna rozbudowa miała miejsce w 1874 roku. Do prostokąt-nego korpusu dobudowano dwa boczne skrzydła, które utworzyły nawę poprzeczną. Podczas przebudowy zmieniono kształt okien. Na zakończeniu nawy umieszczono małą wieżyczkę pokrytą łupkiem. Wokół budowli był przykościelny cmentarzyk. Po drugiej wojnie światowej kościół objęli katolicy. Poświęcono go 21 października 1946 roku jako kościół filialny parafii rzymsko-katolickiej w Gardnej Wielkiej pod wezwaniem Świętej Trójcy. Widok elewacji kościoła wraz z datą W 1991 roku wyodrębniono parafię w Smołdzinie. Od 1992 roku rozpoczął się sukcesywny remont, który przyczynił się znacznie do poprawienia wyglądu i stanu technicznego kościoła.
Podczas remontu na pozostałości krypty grobowej. Przeprowadzone w 1992 r. badania archeologiczne i antropo-logiczne ujawniły, że w krypcie spoczywają w drewnianych trumnach zwłoki kobiety, mężczyzny i czworga dzieci pochowane w nieokreślonym czasie. Krypta ta najpraw-dopodobniej została zasypana w XIX wieku, w czasie którejś z kolejnych przebudów kościoła.
Szczególną wartość zabytkową i artystyczną posiada wyposażenie kościoła. Wczesnobarokowy ołtarz powstał najprawdopodobniej w tym samym czasie co kościół. Charakteryzuje się wyważonymi proporcjami oraz bogatym wystrojem rzeźbiarskim. Zasadnicza część ołtarza-nastawa zbu-dowana jest z czterech kolumn podtrzymujących belkowanie. W partii środkowej ołtarza znajduje się obraz "Ecce Homo" (Oto Człowiek), przedstawiający Chrystusa w koronie cierniowej. W niszach między kolumnami umieszczone zostały rzeźbione postacie ewangelistów. W ozdounych, bogato rzeźbionych uszakach znajduje się z lewej strony portret księżnej Anny, a z prawej - jej syna, księcia Ernesta Bogusława, przed-stawionego jako 12-letniego chłopca. Powyżej nastawy w równie bogatym zwieńczeniu, znajduje się obraz przedstawiający Zmartwychwstanie Chrystusa. Poniżej nastawy "Ostatnią wieczerzę" i "Zmartwychwstanie", namalowane najpewniej podczas powstawania ołtarza. Autorzy obrazów nie są znani.
W 1995 roku cały ołtarz wraz z obrazami poddano grun-townej konserwacji w pracowni konserwatorskiej Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, za co zespół został wyróżniony nagrodą wojewody słupskiego.


góra strony